در حیاتیترین ۲۴ ساعت پس از زمینلرزه، واکنش دولت تقریبا هیچ بود. در یکی از محلههای مرفه کاراکاس، مأموران پلیس که تجهیزات کافی نداشتند، تنها با نور چراغ تلفنهای همراه آوار را روشن میکردند و داوطلبان با دست خالی مشغول کنار زدن سنگ و سیمان بودند. در سایر مناطق، اوضاع حتی بدتر بود.
زارع درباره پیشنشانگرهای ثبتشده پیش از زلزله منجیل توضیح میدهد: «در زلزله ۳۱ خرداد ۱۳۶۹ منجیل، پیشنشانگرهای عمده شامل فازهای هستهزایی لرزهای و تغییرات قابل توجه آبهای زیرزمینی بود.
شبکههای لرزهنگاری مرکز لرزهنگاری کشوری مؤسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران در ساعت ۳:۱۰:۱۱ دقیقه بامداد امروز چهارشنبه ۳۰ اردیبهشت این زمینلرزه را ثبت کردند.
استاد پژوهشکده بینالمللی زلزلهشناسی و مهندسی زلزله، اظهار کرد: هیچ فعالیت انسانی در چنین مقیاسی نمیتواند لرزهای ایجاد کند که در محدوده وسیعی مانند تهران، پردیس و شهرهای اطراف احساس شود.
استاد پژوهشگاه بینالمللی زلزلهشناسی شایعات منتشر شده در شبکههای اجتماعی درباره فعال شدن گسلها و ایجاد زمینلرزه بر اثر بمبارانهای سنگین دشمن را رد و دلایل علمی آن را تشریح کرد.